Atatürk » YABANCI ASKERLERİN ANLATIMI İLE ÇANAKKALE

Çanakkale’de yaşananların o günleri yaşamış düşman askerlerinin anlatımıyla:

“Bayraklar dalgalanıyor, borular öttürülüyor ve dalgalar halinde üzerimize geliyorlardı. Ben makinalı tüfeÄŸi sabitleÅŸtirdim ve oturduÄŸum yerde namluyu öne ve arkaya çevirerek ateÅŸ ediyordum. NiÅŸan almıyordum ama ıskalamak olanaksızdı. İki yüz metre bile yoktu aramızda. Çok kalabalıklar ve arazinin kayalık olması nedeniyle yayılamıyorlardı. Bir açıklıktan geliyorlardı üzerimize. Biz bu uçtaydık ve onlar da öteki uçtan geliyorlardı. Ben ateÅŸ ediyordum, iki numaram mermi ÅŸeridini tutuyor ve kutudan yeni ÅŸeritler çıkartıyordu. DiÄŸerleri tüfekleriyle ateÅŸ ediyorlardı. AteÅŸin etkisini göremiyorduk, sanki büyük bir nesneye ateÅŸ eder gibiydik. Tek tek insanlar yoktu karşınızda. Her ÅŸey birden sona erdi ve birden önümüzde kimse kalmadı…â€?
General Tawshend

Anekdot: Er Joseph Clements
“Avrupa’da hiçbir asker yoktur ki, bu ifadenin altını çiziyorum, Türklerle mukayese edilebilsin. Almanların müdafaada gayet iyi oldukları kabul olunabilir. Fakat siperlerde onlar dahi Türklerle kıyas edilemez. Misal olarak Gelibolu’yu zikretmek isterim. Orada bizim gemi ateşlerimizle büyük zayiata uğrayan kıtalar, Türk olmasalardı. Yerlerinde kalamaz ve derhal değiştirilirlerdi. Halbuki, Türkler, bütün muharebe müddetince yerlerinde kaldılar.�

“Türklerin içinde iriyarı biri vardı, neredeyse iki metrenin üstünde olmalıydı, bizimki de en az onun kadar iriydi. Sanırım prestij için iri adamlarını seçmiÅŸlerdi. İkisinde de beyaz bayraklar vardı. Ve ortada duruyorlardı…. Ben ölüleri gömenlerden biri deÄŸildim ama siperin kenarına oturdum ve bir süre sonra yanlarına gidip Türk’e sığır kavurması ikram ettim. Gülümsedi, çok sevinmiÅŸ göründü ve o da bana ipe dizilmiÅŸ incir verdi. Jacko adını verdiÄŸimiz Türk askerlerinden ben de, bizimkilerin hepsi de pek hoÅŸlanmıştık. Onun için kötü bir söz söylendiÄŸini duymadım, temiz dövüşürlerdi ve dünyanın en cesur insanlarıydı. En yoÄŸun ateÅŸ karşısında bile durmazlardı, adeta fanatik insanlardı. Onlarla ateÅŸkeste karşılaÅŸtığımızda çok esaslı insanlar oldukları sonucuna vardık….â€?
Anekdot: Er Henry Barnes

09 Mayıs 2008, 1:25 pm tarihinde Çanakkale Destanı kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.


Yorum Yapın

İsim (*Gerekli)
E-Posta (*Gerekli)
Site
Yorumunuz