http://ataturk.blogsayfasi.com Blog Sayfama Hoşgeldiniz Wed, 18 Jun 2008 07:26:17 +0000 http://wordpress.org/?v=2.5.1 en http://ataturk.blogsayfasi.com/canakkale-savasi-anilari-7/ http://ataturk.blogsayfasi.com/canakkale-savasi-anilari-7/#comments Wed, 18 Jun 2008 07:26:05 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=791 http://ataturk.blogsayfasi.com/canakkale-savasi-anilari-7/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-yazilari-2/ http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-yazilari-2/#comments Wed, 18 Jun 2008 07:25:51 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=802 Türkiye Cumhuriyeti’nin tarihindeki önemli olaylardan biri Atatürk’ün Samsun’a ayak basışıdır. TürkMilleti Birinci Dünya Savaşı sonrasında kötüleşen koşullar içinde kurtuluş çareleri ararken büyük bir lider Mustafa Kemal Atatürk ortaya çıktı ve Samsun’a ayak basarak “Kurtuluş��? yolunu açtı. Dolayısıyla Atatürk’ün 16-19 Mayıs 1919 İstanbul’dan başlayan yolculuğu bir kurtuluş dönemini simgeler. Samsun’a ayak basışının taşıdığı önem Atatürk’ün Büyük Nutku’nu 19 Mayıs 1919 Samsun’a çıkışı ile başlatmasından anlaşılmaktadır ki şimdi bu yolculuğu kısaca anlatmaya çalışalım. Samsun işgal kuvvetleri için önemli noktalardan biriydi. Stratejik bakımdan büyük öneme sahipti ve Karadeniz’den Orta Anadolu’ya açılan en rahat ve güvenilir bir kapıydı. İngilizler 9 Mart 1919 tarihinde Samsun’a askerî birlik çıkarmışlardı. Buna tepki olarak Türk Makinalı Tüfek birliğinden Hamdi adındaki bir teğmenin askerlerini alarak dağa çıkması (2)dikkatleri bu bölgeye çekti ve İngiliz Yüksek Komiserliği’nin de Türk halkının silâhlandığı konusundaki şikayetleri üzerine bu bölgeye güvenilir bir kumandanın olağanüstü yetkilerle gönderilmesine karar verildi. Bu kumandan Mustafa Kemal Atatürk’tü ve Atatürk uzun zamandan beri ülkenin içinde bulunduğu bu umutsuz duruma üzülüyor ve birşeyler yapmak içinAnadolu’ya geçmek istiyordu. Bu O’nun için bulunmaz fırsattır. İstanbul-Samsun yolculuğu öncesinde Atatürk’le Padişah Vahdettin arasında geçen konuşmayı Atatürk şöyle anlatır:(3) “-Paşa, Paşa!... Şimdiye kadar devlete çok hizmet ettin!Bunların hepsi artık bu kitaba girmiştir (bu bir tarih kitabıdır)! Bunları unutun, dedi, asıl şimdi yapacağın hizmet hepsinden daha önemli olabilir...Paşa, Paşa...Devleti kurtarabilirsin!... Bu sözlerden hayrete düştüm. Acaba Vahdettin benimle içtenlikle mi konuşuyor?...O Vahdettin ki... bütün yaptıklarından pişman mı olmuştur?Aldatıldığını mı anlamıştı?Fakat, böyle bir yorum ile başka konulara girişmeyi ürkütücü saydım, kendine karşılık verdim: -Kişiliğe güveninize ve bana bunca yüz verişinize teşekkür ederim...Elimden gelen hizmeti esirgemeyeceğime lütfen güveniniz...��? Atatürk bu konuşmada plânlarının sezilmiş olabileceği duygusuna kapılmıştı ama, O’nu bekleyen ve O’na güvenen bir“Türk Milleti��? vardı. Atatürk ile beraber 16 Mayıs 1919 Cuma günü başlayacak yolculuğa gemi kaptanı İsmail Hakkı Durusu dışında 18 kişi eşlik edecekti. Bu 18 kişinin adları şöyleydi:(4) III. Kolordu Komutanı Kurmay Albay Refet Bey (General Bele), Müfettişlik Kurmay Başkanı Kurmay Albay Manastırlı Kâzım Bey (General DIRIK), Müfettişlik Sağlık Bakanı Doktor Albay İbrahim Talî Bey (ÖNGÖREN), Kurmay Başkan Yardımcısı Kurbay Yarbay Mehmet Ârif Bey(AYICI), Karargâh Erkân-ı Harbiyesi İstihbarat ve Siyâsiyât Şubesi Müdürü Kurmay Binbaşı Hüsrev Bey(GEREDE), Müfettişlik Topçu Komutanı Topçu Binbaşı Refik Bey(SAYDAM), Müfettişlik Başyaveri Yüzbaşı Cevad Abbas(GÜRER), Kurmay Mülhakı Yüzbaşı Mümtaz (TÜNAY),Kurmay Mülhakı Yüzbaşı İsmail Hakkı (EDE), Müfettişlik Emir Subayı Yüzbaşı Ali Şevket (ÖNDERSEV), Karargâh Komutanı Yüzbaşı Mustafa Vasfi (SÜSOY), Kurmay Başkanı Emir Subayı ve Müfettişlik Kâlem Âmiri Üsteğmen Arif Hikmet (GERÇEKÇI), İaşe Subayı Üsteğmen Abdullah(KUNT), Müfettişlik İkinci Yaveri Teğmen Muzaffer (KILIÇ), Şifre Kâtibi, Birinci Sınıf Kâtip Fâik (AYBARS), Şifre Kâtibi Yardımcısı, Dördüncü Sınıf Kâtip Memduh (ATASEV). Atatürk beraberindeki kişilerle beraber 16 Mayıs 1919 Cuma günü öğleden sonra “Bandırma��? adındaki eski bir vapurla Galata rıhtımından ayrılır. 17Mayıs 1919 Cumartesi günü Bandırma Vapuru saat 21.40 sıralarında İnebolu’ya varır. 18Mayıs 1919 Pazartesi günü beklenen yolculuğun sonuna gelinir. Yolcular Kalyon Burnu denilen yerden sandallarla Merkez iskelesine çıkarılırlar. Bu sandallardan birinin sahibi olan İsmail Yurtsever, o zaman için Atatürk’ü tanımadığını söyler,Atatürk’ü sandalda ve Samsun’da iken geniş yakalı lejyon kaputu ve başında kalpakla gördüğünü anlatır. (5) Atatürk, İstanbul’dan başlayan ve Samsun’da sona eren yolculuk esnasında görevli bir askerdi ve giyimi de buna uygundu ancak Samsun’a ayak bastığı günden birkaç gün sonra asker değil, sivil olarak hareket edecekti. Atatürk’ün Samsun’a çıkışında gördüğü manzara pek parlak değildi. Şehirde İngiliz işgal kuvvetleri vardı. Pontusçular sokaklarda kol geziyordu. Halk kendisini koruyamayacak durumdaydı. Atatürk bugün müze haline getirilen Hıntıka Palas’ta kaldıkları süre içinde hep bu sorunları düşündü, yolculukta geçirdiği uykusuz geceler sona ermemişti; şimdi de burada uykusuz geceler başlıyordu. Ama, O’nda ve O’nun gibi düşünenlerde bu azim oldukça hiçbir engel aşılmaz değildi. Kısaca vermeye çalıştığımız bu yolculuk Türk Milleti için bir dönüm noktası oldu ve kurtuluşun başlangıcıydı. Millî Mücadele’yi başlatmak üzere Samsun’da Anadolu topraklarına bastığı 19 Mayıs 1919 tarihinin önemi nedeniyle de 19 Mayıs’ı Türk gençliğine armağan etti. Yazımızın başında da belirttiğimiz gibi gençlik kavramı genel anlamda fikirlerdeki yeniliği anlatmaktadır. Atatürk“Gençler!Benim gelecekteki emellerimi gerçekleştirmeyi üstlenen gençler!Bir gün bu memleketi sizin gibi beni anlamış bir gençliğe bırakacağımdan dolayı çok memnun ve mesudum��?(6)derken Türk gençliğine olan güvenini de anlatmıştır. Atatürk’ün şu sözleri hepimiz için bir rehber olmalıdır:“Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim fikirlerimi benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız, bu kâfidir��?(7)demiştir. Atatürk’ü anlamak, yaşadıklarını ve fikirlerini bilmekle mümkündür. Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasında yaşanan zorlukları her zaman göz önünde tutarak, 19 Mayısları Atatürk’ün emanetine daima sahip çıkarak kutlamalıyız. UZM. NEŞE ÇETİNOĞLU Atatürk Kültür,Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Araştırma Merkezi uzmanı ]]> http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-yazilari-2/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-ve-ataturk-3/ http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-ve-ataturk-3/#comments Wed, 18 Jun 2008 07:25:38 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=810 http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-ve-ataturk-3/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-ve-ataturk-2/ http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-ve-ataturk-2/#comments Wed, 18 Jun 2008 07:25:27 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=811 Trablusgarp'da Birinci Dünya Savaşı'nda Anafartalar'da düşman güçlerini yenen Mustafa Kemal bu kez yurdumuzu kurtarmak için Anadolu'ya geçmeye karar verdi. 16 Mayıs günü İstanbul’dan Bandırma Vapuru'na bindi. Bu yolculuğu General Hikmet Gerçekçi şöyle anlatıyor: Karargah üstlerinin hemen hepsini deniz tutmuştu. Kimse kamarasından dışarı çıkamıyordu. Samsun'a az bir yolumuz kalmıştı. Herhangi bir terslik çıkmazsa, çok değil yarın sabah orada olacağımızı ümit ediyorduk, bu düşünceler içinde güvertede ellerimle küpeşte demirini tuta tuta yürümeye çalışırken O'nun kamarasından çıktığını gördüm. Sert bakışlarıyla ufka bir göz gezdirdikten sonra kaptan köşküne çıktılar. Bandırma vapurunda hemen herkesi deniz tutmuştu, oysa Mustafa Kemal dipdiriydi ve çok sağlıklıydı. Kıyı bir ana baba günü halini aldı. Gemimiz demir atınca coşkun gösteriler yükseldi. Hemen ardından geminin etrafını kayıklar aldı. Halkın bu coşkun gösterisini görünce boğazıma bir şey tıkandı, gözlerim yaşardı. Vapur 19 Mayıs sabahı Samsun Limanına yanaştı. Kemal Paşa ve arkadaşları Samsun'da sevinç gösterileri ile karşılandı. Burada bir hafta kalan Mustafa Kemal Paşa, 27 Mayıs günü Havza'ya geldi. Çalışmalarını burada da sürdürdü.Mustafa Kemal, Amasya'da yayınladığı genelge ile ulusu, ülkenin bütünlüğünü, bağımsızlığını kurtarmak için birlikte çalışmaya çağırdı. İstanbul Hükümeti Mustafa Kemal Paşa'nın bu çalışmalarından hoşnut değildi. Harbiye Bakanı Mustafa Kemal Paşa'yı İstanbul’a çağırdı. Bunun üzerine M. Kemal Paşa padişaha telgraf çekerek askerlikten çekildiğini bildirdi. Mustafa Kemal Paşa bundan böyle çalışmalarına sade bir yurttaş olarak devam etti. 4 Eylül günü Sivas’a gitti. Sivas Kongresi'nde «Ya bağımsızlık, Ya ölüm» ilkesi kabul edilerek yurt düşmandan kurtarılıncaya dek savaşmaya and içildi.Mustafa Kemal Paşa Sivas'tan sonra Ankara'ya geldi 23 Nisan 1920 günü Büyük Millet Meclisi'ni topladı. Meclis başkanlığına seçilen Mustafa Kemal Paşa düzenli ordular kurdu.Bu ordular düşmanlarla çarpışmaya başladı. Birinci İnönü, ikinci İnönü, Sakarya ve Başkomutanlık Meydan Savaşı sonunda yurdumuz düşmanlardan kurtarıldı. 19 Mayıs 1919 Ulusal Kurtuluş Savaşımızın başladığı gündür. Bugün aynı zamanda Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayram'ımızdır. Spor beden eğitimidir. Spor bedeni geliştirir. Sağlıklı olmamızı sağlar. Spor yapanlar hayatta daha başarılı olurlar. İyi bir sporcu sağlam bedenli, becerikli ve başarılı bir insandır, içki, sigara kumar gibi alışkanlıkları yoktur. Spor kötü alışkanlıkların edinilmesine fırsat vermez.İlk, orta, lise ve dengi okullarımızda izci örgütleri vardır. İlk okullardaki bu örgüte küçük izci denir, izcilik, öğrencileri yaşamın güçlüklerine alıştırır. İzcilerin özel giysileri, çantaları, mataraları, ipleri ve çakıları vardır. Beden eğitimi öğretmenleri izcilere yürüyüşler yaptırır. İzciler için yaz aylarında ormanda, yaylada, göl ve deniz kıyısında izci kampları kurulur. Bu kamplarda izciler yaşamın güçlüklerine alışırlar. 19 Mayıs'ta yurdumuzun her yerinde izciler, öğrenciler ve gençler spor gösterileri yaparlar. 19 Mayıs; 1981 yılından başlayarak «Atatürk'ü Anma Günü» olarak da kutlanmaya başlandı. Atatürk bir söyleşi sırasında: «Ben 19 Mayıs'ta doğdum» demiştir. 19 Mayıs bir yandan Ulusal Kurtuluş Savaşımızın başlangıcı öte yandan ülkemizin kurtarıcısı, devletimizin kurucusu Atatürk'ün doğum yıldönümü olarak törenlerle kutlanır. ]]> http://ataturk.blogsayfasi.com/19-mayis-ve-ataturk-2/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/saltanatin-kaldirilmasi/ http://ataturk.blogsayfasi.com/saltanatin-kaldirilmasi/#comments Wed, 18 Jun 2008 07:25:21 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=816 Saltanatın Kaldırılması Mudanya Mütarekesi'nden sonra barış konferansı için hazırlıklar başlayınca, Osmanlı Hükümeti, TBMM Hükümeti yanında konferansa katılmak arzusunda olduğunu bildirmiştir. İtilaf Devletlerinin, hala İstanbul'da bir hükümet tanımak ve onu da Türkiye ile birlikte konferansa çağırmak istemeleri ve bu hükümetinde delegeleri beraberce seçmek için TBMM'ne başvurmaya yeltenmesi, Mustafa Kemal Paşa'yı harekete geçirdi. İlk aşamada hem barış konferansına hem de saltanatın geleceği ile ilgili yapılacak çalışmalara zemin hazırlamak bakımından önemli bir adım atılmış ve Meclis, neşir ve ilan ettiği bir kanunla, İstanbul'un işgal tarihi olan 16 Mart 1920'den itibaren İstanbul Hükümetince aktedilen anlaşma ve sözleşmelerin tümünü geçersiz kabul ettiğini açıklamıştır. TBMM'nin aldığı karara rağmen İstanbul Hükümeti Sadrazamı Tevfik Paşa'nın, Milli Mücadele karşısında İstanbul'un takındığı tavrı da göz önüne almadan, barış konferansına yönelik hükümetinin düşüncelerini açıklamak amacı ile Ankara'ya çektiği telgraf, meclis tarafından büyük tepkiyle karşılanmıştır. TBMM tarafından yok sayılmasına rağmen, İstanbul Hükümeti'nin kendisinin hala yaşamakta olduğunu sanması gibi bir gelişme karşısında, gerek Mustafa Kemal'in 24 Nisan 1920 tarihli önergesinde ve gerekse 20 Ocak 1921 tarihli Teşkilât-ı Esasiye Kanunu'nda yer alan "egemenliği milletin malı olarak" kabul ve ilan eden anlayışa dayanılarak hazırlanan ve mecliste kabul edilen saltanat kurumunun statüsü ile ilgili kanun tasarısı, Umumi Heyet'te görüşüldükten sonra 1 Kasım 1922'de kanunlaşmıştır. Bu kanunla hilafet ile saltanat birbirinden ayırılmış ve saltanat kurumu lağv edilmiştir/kaldırılmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kararı Vahdettin'e, Yıldız Sarayı'nda Refet Paşa tarafından tebliğ edilmiştir. 4 Kasım 1922'de TBMM Hükümeti'nin, İstanbul'un idaresine el koyması üzerine son Osmanlı Padişahı Vahdettin, hayatının tehlikeye düştüğünü ileri sürerek, 17 Kasım 1922'de Malaya adlı İngiliz harp gemisiyle Malta'ya gitmiştir.]]> http://ataturk.blogsayfasi.com/saltanatin-kaldirilmasi/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/lan-hamilton/ http://ataturk.blogsayfasi.com/lan-hamilton/#comments Wed, 18 Jun 2008 07:25:07 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=818 http://ataturk.blogsayfasi.com/lan-hamilton/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/ataturkun-resimleri-ilginc/ http://ataturk.blogsayfasi.com/ataturkun-resimleri-ilginc/#comments Wed, 18 Jun 2008 07:25:00 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=825 ]]> http://ataturk.blogsayfasi.com/ataturkun-resimleri-ilginc/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/mustafa-kemalle-cemal-pasain-duellosu/ http://ataturk.blogsayfasi.com/mustafa-kemalle-cemal-pasain-duellosu/#comments Mon, 16 Jun 2008 11:07:04 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=1039 Hepimiz çok iyi biliriz ki, Kurtuluş Savaşı’nı kazanıp, esaretten bizi kurtaran ve Türkiye Cumhuriyeti’ni kurup bizlere emanet edenler, Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarıdır. Behiç Bey işte o silah arkadaşlarından biri olmakla beraber, Atatürk’ün en yakın arkadaşlarından biridir. Vefat ettiğinde 24 Kasım 1961 günü gazetelerin kendisi ile yazdığı yorum, Behiç Erkin’in kim olduğunu çok iyi açıklar: 'Mustafa Kemal’in arkadaşlarından birisi daha öldü. İnkılap hükümetinin ve Atatürk’ün etrafındaki aydın ekibin kuvvetli bir icraat adamı olarak tanınmakta idi.' İşte ben hem Çanakkale Harbi, hem Kurtuluş Savaşı, hem de Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulup sağlam temeller üzerine oturtulup bizlere emanet edilmesinde dedemin emeğini ve payını Türk gençliğinin öğrenmesini istedim. Bugün artık azınlıkta bile olsalar, geçmişine, Cumhuriyeti’ne, Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarına, kısaca mili değerlerine sahip çıkmak isteyen gençler için yazdım Cepheye Giden Yol kitabını. Bu bahsettiğim sebepler yüzünden bunu bir kutsal görev, milli görev gibi hissettim hep ve tam 10 senemi verip hazırladım kitabı. - Behiç Bey’le Mustafa Kemal ne zaman ve nasıl tanışmışlar? 1907 senesinde III: Ordu’ya tayini çıkınca Mustafa Kemal’in, ilk aynı sokakta yan yana komşu olmaları ve aynı orduda beraber emir-komuta zincirinde hizmet etmelerinden dolayı tanışıp kısa zamanda 1938 senesine kadar sürecek bir dostluk kurdular. - Behiç Erkin’in Çanakkale savaşlarındaki rolü nedir? Behiç Bey’in Çanakkale Harbi’nin kazanılmasındaki emeğini ve payını en iyi anlatacak şey, Gelibolu Komutanı olan Liman von Sanders Paşa’nın Alman İmparatoru’na başvurarak Behiç Bey’e Alman devletinin en yüksek mertebedeki nişanı olan Birinci Dereceden Demir Haç Madalyası’nın verilmesidir. Liman von Sanders Paşa verilme sebebini “Çanakkale Harbi’nin kazanılmasında büyük payı olan bu cephe sevkıyatlarının bu kadar düzenli yapmayı başaran komutan Behiç Bey’dir.� olarak açıklamıştır. - Behiç Bey Osmanlı’da demiryollarını işleten ilk Türk. Cepheye Giden Yol sayesinde öğreniyoruz ki 1912 yılında demiryollarıyla ilgili bir de kitap yazmış. Bu kitabın içeriği hakkında kısaca bilgi verebilir misiniz? Evet tercüme ettirip okudum. Bu eserin aslı, şu anda Ankara Üniversitesi içinde yer alan İnkılap Tarihi Müzesi’nde bulunmaktadır. Kitabın Türk insanı açısından önemi, askeri açıdan demiryolları ile ilgili bir Türk tarafından yazılmış olan “ilk ve tek� kitap olmasıdır. Bugünün insanın o günlerde demiryollarının ne demek olduğunu bilmesi için biraz tarih bilmesi lazım tabi. Dönemin “en stratejik ve tek� ulaşım aracı ya da ordu için “tek� sevkıyat silahından bahsediyoruz. Demiryolu demek o zamanlar: medeniyet, ulaşım, kültür, ticaret, refah seviyesinin artması, nakliye demek. Askeri açıdan iyi işletilirse bir savaşın kazanılması ya da kaybedilmesindeki en önemli 2 unsurdan biri demek. İşte böyle bir dönemde Behiç Bey tam 4 tane demiryolu teknolojisine sahip ülkenin, yani Fransa, İngiltere, Almanya ve Rusya demiryollarını inceleyen ve Osmanlı demiryolları ile mukayese eden, özellikle bizde yapılan yanlışlıkları tek tek tespit eden bir eser vücuda getiriyor. Çözümünü ortaya koyuyor. Cepheye Giden Yol kitabının bir bölümü tamamen dedemin bu eseri ile ilgilidir ve adeta bir tarih dersi gibidir. “Demiryolunun Askerlik Açısından Tarihi, Kullanımı ve Teşkilatı� isimli bu eser Çanakkale Harbi ve Kurtuluş Savaşımızın lojistiklerinin başarı ile Behiç Bey tarafından gerçekleştirilmesinin temel taşıdır. Yani tarihimizdeki o başarıların tesadüfi olmadığı, Behiç Bey’in bilgi, tecrübe sahibi olmasının bir eseri olduğunun kanıtıdır. - Behiç Bey Selanik Birleştirme Hattı Muhafız Kuvvetleri müfettişi olarak “Demiryolları işletmesinde gayrimüslümler değil Türk memurlar kullanılmalıdır ve işletme lisanı Fransız dili yerine Türk dili olmalıdır� şeklinde sıradışı bir rapora imza atıyor. Bu raporun tarihi tam olarak kaçtır? 1906 senesi. - Behiç Bey cepheye asker taşırken o askerlerin % 80’inin şehit düşeceğini biliyordu. Günlüklerinde bu çelişkinin doğurduğu ruh halini anlatan bölümlere rastladınız mı? Vatan savunması için gerekeni, yüreği kan ağlayarak ama tavizsiz yapmaya çalıştığı bir çok yerde hissediliyor. Behiç Erkin - Kitapta Mustafa Kemal’in Cemal Paşa’yı düelloya davet ettiği hatta Cemal Paşa’nın düelloya hazırlık yaptığı Behiç Bey’in eşinin tanıklığına dayanılarak anlatılıyor. Bu düello gerçekleşmiş mi? Fethi Okyar devreye girerek Mustafa Kemal ile Cemal Paşa’yı Pera Palas’ta bir araya getirip meseleyi düello olmadan çözmüştür. - Kitapta Behiç Bey’in İsmet Paşa ile gizli çekişmelerine de yer veriyorsunuz. Mesela Behiç Bey’in emrindeki bir daktilo İsmet Paşa’nın emriyle kendi karargahına taşınıyor. Bu daktilonun Halide Edip (Adıvar) Hanım’ın kullanılması için İsmet Paşa’nın karargahına taşındığı iddiası da dedenizin günlüklerinde mi yer alıyordu? Evet günlüklerde aynen böyle yazıyor. - Kitabı hazırlarken Cemal Kutay’ın dışında görüştüğünüz tarihçi ya da dönemin tanığı oldu mu? Dönemi bilen bir çok kişi ile görüştüm ama, dönemin tanığı olarak hayatta kalan bir tek Cemal Kutay’dı. Kendisi ile, toprağı bol olsun, Allah rahmet eylesin, bir çok defa görüşme fırsatım oldu. Genelde ondan birkaç kere üst üste randevu almak pek mümkün olmadığı halde, konu Behiç Bey olduğu için ve kendisinin şahsen Dedemi tanıma ve Atatürk ile Behiç Bey’i de beraber görme fırsatı olduğundan, bana çok toleranslı davrandı. - Kitapta Büyük Taarruz başladığında Ankara hükümetinden Behiç Bey’e gelen telgraf, Atatürk'ün Behiç Bey'e, Behiç Bey’in Atatürk’e yazdığı mektuplar, bazı fotoğraflar vs... de yer alıyor. Bunları nerelerden temin ettiniz, hangi kurumlarda araştırmalar yaptınız? Hangi kurumda araştırma yapmadınız demek daha doğru olur. Ama özellikle Ankara Üniversitesi içindeki İnkılap Tarihi Müzesi ( ki Dedem Mustafa Kemal başta olmak üzere dönemin tüm bilinen şahsiyetlerinin ona yazdığı mektup ve telgrafların orijinali başta olmak üzere tam 39.000 doküman bağışlamıştır bu müzeye), Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları ve Türkiye Büyük Millet Meclisi arşivlerini saymak gerekir. - Cepheye Giden Yol, Behiç Bey'in 1897'den 1958'e kadar tuttuğu günlükleri ışığında yazıldı. 61 yıl boyunca yazılan 960 defterden sözediyoruz. Günlüklerin tamamını okudunuz mu? Günlüklerde sizi en çok etkileyen ne oldu? Tamamını okudum. O sebepten dolayı bu kitabın hazırlanması 10 yıla yakın bir zaman aldı zaten. Beni en çok etkileyen dedemin mütevaziliği ve hiçbir egosunun olmayışıdır. Ama zaten bütün hayatı boyunca çok tevazu sahibi biri olarak tanınmıştır. - Bu günlüklerin bir kısmının Osmanlıca yazılmış olması gerekir. Bunları nasıl okudunuz? Tercümanlar sayesinde. - Günlükleri Osmanlıca’dan tercüme ederek ve sadeleştirerek de yayınlayabilirdiniz. Şimdilerde Yapı Kredi Yayınları Kazım Karabekir’in 1906-1948 yılları arasında, ölümüne dek tuttuğu günlükleri bu şekilde yayınlamaya hazırlanıyor. Siz neden farklı bir yöntem izlemeyi tercih ettiniz? Zaten İnkılap Tarihi Müzesi’nin böyle bir çalışması var. Ama 960 defterin toplamı on binlerce sayfaya tekabül ediyor. Sizce kaç kişi okur? Hele bugünlerde. İşte bu yüzden ben bu on binlerce sayfayı sadece 368 sayfada özetlemeye çalıştım. - Bu günlükler bugün nerede, dileyen tarihçinin bunlardan yararlanma imkanı var mı, (eğer varsa) bugüne kadar bu günlükleri inceleyen bir tarihçi oldu mu? Ankara Üniversitesi, Dil Tarih Coğrafya Fakültesi içindeki İnkılap Tarihi Müzesi’nde hepsi. - Önsözü yazması için Turgut Özakman’ı seçmenizin nedeni dedenizin Özakman’ın kitabında anlattığı ‘Çılgın Türk’lerden biri olması mı? Hayır sebep bu değil. Sayın Turgut Özakman’ın benim nezdimde kim olduğunu ya da neyi temsil ettiğini anlatarak bu sorunuza cevap verebilirim. Özakman’ı herkes “Şu Çılgın Türkler� kitabı ile tanısa da, benim gibi milli değerlerine sahip çıkan, bilinçli Türk insanı kendisini “Vahdettin Mustafa Kemal ve Milli Mücadele, Yalanlar, Yanlışlar, Yutturmacalar�, “Atatürk, Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet Kronolojisi� ve “19 Mayıs 1999 Atatürk Yeniden Samsun’da� gibi kitaplarından çok iyi tanımakta idi. Kendisi benim gözümde Milli Mücadele ruhuna sahip çıkarak, toplumumuzun her geçen gün bu konuda daha cahilleşmesine ve hatta bazı art niyetli güçlerin bu değerlerimizi bilinçli ya da bilinçsiz, unutturmaya çalışması, gerçekleri saptırmaya çalışmasına karşı savaşan bir ulusal kahramandır. Bırakın Sayın Turgut Özakman gibi bir çok paha biçilmez bir çok esere imza atmayı, her kim ki aynı doğrultuda tek bir eser dahi vücuda getirse, bu vatana, bu millete ve daha da önemlisi bugünlerimizi bizlere emanet edenlere karşı büyük bir hizmet yapmış sayarım. - Üzerinde çalıştığınız yeni bir kitap var mı? Büyükelçi ve Cepheye Giden Yol kitapları tam 10 yılımı aldı. Herkesin bilmesini isterim ki bu iki kitap da roman değildir. Birebir gerçeğin ta kendisidir. Üzerinde çalıştığım çok önemli bir projem var, ama tamamlamak vakit alacak. ]]> http://ataturk.blogsayfasi.com/mustafa-kemalle-cemal-pasain-duellosu/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/kinali-ali-canakkale-savasi-hikayeleri-anilari/ http://ataturk.blogsayfasi.com/kinali-ali-canakkale-savasi-hikayeleri-anilari/#comments Wed, 04 Jun 2008 22:03:38 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=1038 " Sevgili anacığım, babacığım hasretle ellerinizden öperim. Ben burada çok iyiyim, beni sakın merak etmeyin." Kız kardeşini, kendinden küçük erkek kardeşinin sağlığını ve hatırını sorduktan sonra, köydeki herkesin burnunda tüttüğünü ve kimsenin kendisini merak etmemesini söyledikten sonra mektubunu, "Biz burada var oldukça, bilesiniz ki düşman bir adım bile ilerleyemeyecektir " cümlesi ile bitiriyordu. Tam zarf kapatılırken Ali, "İki üç satır daha ekleteceğini" söyleyerek, mektubun sonuna şunları yazdırdı: "Anacığım, beni buraya gönderirken kafama kına yaktın ama, burada komutanlarım da, arkadaşlarım da benle hep dalga geçiyorlar. Cepheye gitmek sırası yakında inşallah kardeşim Ahmet'e gelecek, onu gönderirken sakın kına yakma saçına. Burada onunla da dalga geçmesinler. Tekrar ellerinden öperim anacığım. " Gelibolu'da savaş giderek şiddetleniyordu. İngilizler, kesin sonuç almak için tüm güçleriyle yükleniyorlardı. Cephede savaşan askerlerimiz, önceleri birer birer, sonraları beşer beşer, onar onar şehit oluyorlardı. Gelibolu düşmek üzereydi. Kınalı Ali'nin komutanı, bu durum karşısında çaresizdi. Kendi bölüğü henüz sıcak temasa hazır değildi. Genç erlerini insan bedeninin süngü ve mermilerle orak gibi biçildiği bu cepheye göndermek zorunda kalmaması için Allah'a dua ediyordu. Komutanlarını düşünceli ve sıkıntılı gören Kınalı Ali ve arkadaşları, komutanlarına gidip, ondan kendilerini cepheye göndermesini istediler. Askerlerinin ısrarları üzerine komutanları daha fazla direnemedi ve ölüme gönderdiğini bile bile bu isteklerini kabul etmek zorunda kaldı. Kınalı Ali ve arkadaşları, sevinç çığlıkları atarak cepheye, bile bile ölüme gidiyorlardı. O gün güle oynaya Gelibolu cephesinde ölümle buluşacakları yere koşan Kınalı Ali'nin bölüğünden tek kişi geri dönmedi. Gidenlerin tümü şehit olmuştu. Bu olaydan kısa bir süre sonra Kınalı Ali'ye anne babasından mektup geldi. Onun yerine komutanı aldı mektubu ve buruk bir ifade ile okumaya başladı. Cepheye gitmeden önce arkadaşlarına yazdırdığı mektubuna, aile adına babası yanıt veriyordu. "Oğlum Ali, nasılsın, iyi misin? Gözlerinden öperim, selam ederim. Öküzü sattık, parasının yarısını sana gönderiyoruz, yarısını da yakında cepheye gidecek küçük kardeşine veriyoruz. Şimdi öküzün yerine tarlayı ben sürüyorum. Fazla yorulmuyorum da. Sen sakın bizi düşünme. " Babası mektupta köydeki herkesten, akrabalarından haberler verdikten sonra, "Şimdi ananın sana diyeceği var" diyerek sözü ona bırakıyordu. Mektubun bundan sonraki bölümü Kınalı Ali'nin anasının ağzından yazılmıştı, şöyle diyordu anası: "Oğlum Ali, yazmışsın ki, kafamdaki kınayla dalga geçtiler. Kardeşime de yakma demişsin. Kardeşine de yaktım. Komutanlarına ve arkadaşlarına söyle seninle dalga geçmesinler. Bizde üç işe kına yakarlar; 1- Gelinlik kıza. Gitsin ailesine, çocuklarına kurban olsun diye. 2- Kurbanlık koça. Allah'a kurban olsun diye. 3- Askere giden yiğitlerimize. Vatana kurban olsun diye. Gözlerinden öper, selam ederim. Allah'a emanet olun." Bu mektup şu anda Çanakkale şehitler müzesinde sergilenmektedir. ]]> http://ataturk.blogsayfasi.com/kinali-ali-canakkale-savasi-hikayeleri-anilari/feed/ http://ataturk.blogsayfasi.com/fidel-castronun-ataturk-hakkinda-gorusleri-2/ http://ataturk.blogsayfasi.com/fidel-castronun-ataturk-hakkinda-gorusleri-2/#comments Fri, 30 May 2008 20:41:50 +0000 editor http://ataturk.blogsayfasi.com/?p=1037 Bu zaman süreci içinde Castro dünyaya bir olguyu isbat etti. ABD Emperyalizminin burnunun dibinde bir minik adada bu süper gücün binbir entrikasına karşı boyun eğmedi. Tam bağımsız olarak Küba varlığını sürdürdü. Sürdürüyor. Küba halkı aç kaldı, susuz kaldı. Ama sömürge olmadı. Fidel Castro bu bağımsızlıkçı tavrını sadece kronik karşıtı ABD emperyalizmine karşı değil, tüm egemenlere karşı sürdürdü. Bu tavrını gün geldi sosyalist olduğu halde S.S.C.B’ye, gün geldi Başkan Mao’nun Çin Halk Cumhuriyeti’ne gösterdi. Halkı bir çok şeyden mahrum kaldı. Ama ulusal onuru ayaklar altına alınmadı. Küba halkı parya muamelesi görmedi. Fidel Castro’yu Fidel Castro yapanda bu onurlu tavrı oldu. O’na sadece dostları değil, karşıtları da saygı ile bakmak zorunda kaldı. Türk aydınları ile Küba arasındaki ilişkilerde hep sıcak oldu. Bu zaman zaman iki ülke arasındaki diplomatik ilişkilere de yansıdı. Fidel Castro’ya karşı süren kamuoyu ilgisi, O’nun 1997’de İstanbul’da düzenlenen Habitat toplantısının konuk konuşmacısı olmasına kadar gitti. Türk medyası ise, ancak bu yıllardan sonra Fidel Castro’nun Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili düşüncelerini öğrenebildi. 22.8.1997 tarihli Cumhuriyet gazetesinde Barış Doster şöyle yazdı: “Zapata Caddesi ile Salvadar Allende Bulvarı’nın kesiştiği yer gibi adreslerin tanımlandığı, devrimci bir geleneğin ve anti emperyalist ruhun her sokakta hissedildiği Havana’nın en önemli caddelerinden birinde, bir başka büyük devrimcinin, Atatürk’ün Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu olduğu belirtilmiş. Doğum tarihi olarak ise; 19.5.1881 yazılmış. Ayrıca kaidede ‘Yurtta Sulh, Cihanda Sulh’ sözlerinin Türkçesi ve İspanyolca’sı yer almış.� Türkiye kamuoyu 1997 yılında İstanbul’da yapılan HABİTAT toplantısında Fidel Castro’nun İstanbul’a gelmesinden sonra Yeni Yüzyıl gazetesinde Jale Özgentürk ile yaptığı söyleşide özetle şunları öğrendi: Castro Atatürk’ü kastederek, “O’nun yaptıklarını ben başaramazdım. Asıl devrimci Atatürk’tür diyor ve şöyle devam ediyor: “Bu kadar büyük bir devrim yaptım ama Atatürk’ün yaptıklarını başaramazdım.�. O yılların sağlık bakanı Yıldırım Aktuna; Küba ziyaretinde Castro’nun Atatürk’ün tüm yaşamını iyi bildiğini ve O’nun için; “Atatürk’ün büyük bir asker, döneminin en önemli liderlerinden biri olduğunu� ifade ettiğini ardından ise; “Küba’da bu kadar büyük bir devrim yaptım ama Atatürk’ün Türkiye’de yaptıklarını başaramadım. Atatürk, harf devrimi gibi bir takım reformlar yaptı. Ben böyle bir düzen değişikliği yapamazdım� dediğini ifade ediyor. Bütün bunlardan Fidel Castro’nun dünya siyaseti ve Türkiye’nin içinde bulunduğu coğrafya’daki siyasi gelişmeleri ve tarihsel gelişimini takip ettiği de görülüyor. Bugün dünyada yaşayan ender sosyalist ülkelerden biri olarak Küba ve devlet başkanı Castro’nun aynı zamanda bir ABD uzmanı olduğunu da belirtmek gerekir. Dünyanın en ücra köşelerinde bile dilediğini yapan ABD emperyalizminin burnunun dibinde bağımsız bir devlet olarak yaşamak ancak böyle olabilir. Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde işgalci emperyalist devletlere karşı Türk bağımsızlık mücadelesi vererek ulusal devletini kuran Türkiye’ye karşı ABD ve AB desteği ile etnik kalkışma yapmaya çalışan Kürtler için bakın Fidel Castro bundan tam 11 yıl önce ne diyor: “Türkiye’deki olayları yakından izliyorum. Umarım ve dilerim ki, sizin oradaki Kürt Hareketi, Yankee’nin (ABD’nin) petrol bekçisi olmaz.� Bu sözleri Fidel Castro kendini ziyarete Türkiye’den gelen bir heyet önünde söylüyor. Bu heyet içindekilerden biri de Esenyurt eski belediye başkanı Gürbüz Çapan’dır. Yıl ise; 1994. PKK Hareketi’nin Şemdinli baskını olayından sonraki yıllar. Daha ortada ne Irak işgali var, nede Apo’nun yakalanması meselesi. Ne yazık ki Castro’nun belirttiği gibi Kürt Hareketi ABD’nin yani Yanke’nin elinde adeta oyuncak olmuş durumda. Yanke’nin AB destekli Ortadoğu işgalinin en büyük destekçisi artık Kürtler oldu. Kürtler verdikleri mücadeleye “bağımsızlık� adını veriyorlar. Dünya’nın süper gücüne “petrol bekçiliği� yapmanın adı ne zamandan beri “bağımsızlık mücadelesi� oldu. Üstelik bu bekçiliğe sadece Kürtler içindeki bir grup değil önemli bir çoğunluk aday, kamuoyuna açıklanan araştırma sonuçlarına göre Türkler’in %80-82’si ABD’nin Irak işgaline karşı iken Kürtler’in %92’si bu işgalden yana ve bu işgalin bölgeye demokrasi getireceği düşüncesi var. Demek ki, yaşadığımız dünyada bağımsızlık mücadelesi vermek isteyenlerin ABD’ye karşı bağımsızlık mücadelesinde sembol isim olmuş Fidel Castro’dan öğrenecekleri çok şey olduğu görülüyor.]]> http://ataturk.blogsayfasi.com/fidel-castronun-ataturk-hakkinda-gorusleri-2/feed/